كشور ما زير پاى دشمنان بود. تهران براى مأموران صهيونيستِ خبيث يك نقطهى امن و آرام محسوب ميشد، كه بيايند اينجا، از كيسهى ملت ايران بخورند و استراحت كنند؛ آرامشى را كه در سرزمينهاى اشغالى براى آنها فراهم نبود، اينجا به دست بياورند. كشور ما جائى بود كه سياستهاى آمريكا و انگليس و احياناً كشورهاى ديگرِ مستكبر و مستعمر، خطمشى زندگى را در آن تعيين و ترسيم ميكرد. آن كسانى كه حكومت كشور و قدرت كشور در دست آنها بود، اينها نه توانى داشتند، نه ارادهاى داشتند، نه غيرتى داشتند كه در مقابل دشمنان اين ملت بايستند، نه آنچنان پشتوانهى مردمىاى داشتند كه بتوانند با مستكبران و مداخلهگران خارجى مخالفت كنند. امروز آن كسانى كه سياستهاى آنها بر اين كشور حاكم بود، مىبينند كه ملت ايران با استقلال كامل در مقابل خواستههاى آنها مىايستد. آنها به اين معنا اعتراف كردند كه بسيارى از سياستهاى آمريكا - بخصوص سياستهاى خاورميانهاى آمريكا - به خاطر ايستادگى ملت ايران و جمهورى اسلامى ناكام شده و به نتيجه نرسيده است؛ پيداست عصبانىاند. سعى آنها اين است كه سياهنمائى كنند - اين يكى از راههاست - بخصوص امروز كه ملتهاى منطقه بيدار شدهاند. هشيارى ملتهاى منطقه و بيدارى اسلامى آنها، ملت ايران و انقلاب اسلامى در ايران را مطرح كرده است و جلوى آنها قرار داده است. آنها ميخواهند الگو گرفته نشود؛ ميخواهند ايران و ايرانى و جمهورى اسلامى ايران الگوى آن ملتها نشود؛ لذا سياهنمائى ميكنند - بخصوص در چشم آن ملتها - پيشرفتها را كمرنگ ميكنند، ضعفها را درشت ميكنند. همه بايد مراقب باشند. در كشور، كسانى كه اهل نوشتنند، اصحاب مطبوعات، كسانى كه رسانهها دست آنهاست، كسانى كه تريبونها دست آنهاست، مراقب باشند به اين خواست دشمنان كمك نكنند. بعضى دانسته، بعضى ندانسته، با اظهارنظرهاشان، با حرفهاشان، به خواست دشمن كمك ميكنند؛ بايد همه مراقب باشند. دشمن امروز ميخواهد از جمهورى اسلامى يك چهرهى نامطلوبى به ملتهاى منطقه نشان بدهد تا آنها به اين طرف سوق داده نشوند و خط ايستادگى در مقابل استكبار - كه خصوصيت ملت ايران است - در ميان آنها رواج پيدا نكند؛ لذا ما بايد مراقب باشيم.
27/7/90
افزودن نظر جدید